Letnie dokarmianie kapust

Latem podczas intensywnego wzrostu, kapusta głowiasta wymaga odpowiedniej dostępności azotu, ale nie tylko. Warto zadbać o dokarmienie tego warzywa również innymi zarówno mikro-, jak i makroskładnikami.

Plonotwórczy azot

Najczęściej dawki azotu dla kapusty wahają się od 120 do 300 kg/ha. Zależą one od aktualnej zasobności gleby w ten składnik, długości uprawy oraz spodziewanego plonu. Na plantacjach nawadnianych ze względu na większe plony i ryzyko wymywania azotu jego dawkę można zwiększyć o 20–50% w stosunku do typowych zaleceń. Musi być ona podzielona na części, tak aby roślina ją w pełni wykorzystała i żeby uniknąć start spowodowanych wypłukiwaniem formy azotanowej oraz niebezpieczeństwa nadmiernego zasolenia gleby. Przed sadzeniem rozsady zazwyczaj stosuje się jedną trzecią lub połowę ogólnej dawki azotu, a resztę dzieli jako nawożenie pogłówne. Liczba dawek pogłównych jest uzależniona od długości uprawy. W przypadku odmian bardzo wczesnych i wczesnych jest to zazwyczaj jedna dawka na 2−3 tygodnie po sadzeniu. Dla odmian późnych stosuje się 2 lub 3 nawożenia pogłówne co 3−4 tygodnie, według zasady, że im dłuższy okres wegetacji i lżejsza gleba, tym mniejsze jednorazowe dawki azotu.

Standardowe zawartości azotu dla kapusty głowiastej białej [mg/dm3] 

Termin uprawy  N-NO3 + N-NH4 
Kapusta wczesna  80–100 
Kapusta średnio-wczesna  100–125 
Kapusta późna  125–150 

 

Z powodu ryzyka nagromadzenia azotanów ważny jest też termin ostatniego dokarmiania azotem. Orientacyjnie należy zachować minimum 6-tygodniowy okres od ostatniej dawki azotu do zbioru. Szczególnie ważne jest to dla odmian przeznaczonych do kwaszenia i przechowywania. Ostatnie nawożenie azotem należy wykonać do końca lipca, ponieważ istnieje ryzyko słabego wiązania główek, które są zbyt luźne i może pogorszyć się ich zdolność przechowalnicza oraz do kwaszenia. Zbyt późno nawożona kapusta zawiera nadmierne ilości azotu mineralnego, mniej cukrów, suchej masy i jest podatniejsza na uszkodzenia mechaniczne. Z tego powodu proces zakiszania jest wolniejszy a twardość niższa co jest niepożądane. Nadmiernie lub zbyt późno nawożona azotem kapusta będzie się szybciej psuła podczas przechowywania.

Bardzo ważny jest wyrób określonego nawozu azotowego. Ze względu na sposób działania, do nawożenia pogłównego nie nadają się siarczan amonu ani saletrzak, które powinny być wymieszane z glebą po zastosowaniu. Zaniechanie tej czynności grozi stratami azotu w formie gazowej jako amoniak. Powszechnie stosowanym rozwiązaniem jest użycie saletry amonowej, nawozu uniwersalnego. Należy pamiętać jednak, że ten nawóz zakwasza glebę i na stanowiskach, gdzie pH jest niższe od optymalnego dla kapusty (6,4–7,5), nastąpi zwiększenie kwasowości. Powinno się go używać na glebach o odczynie obojętnym lub zasadowym. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie mocznika, ponieważ w okresie, gdy nawozi się kapustę pogłównie, jest ciepło i azot z mocznika jest szybko udostępniany roślinom. Należy unikać stosowania mocznika jako ostatniej dawki azotu. Jest to nawóz najdłużej działający spośród dotychczas wymienionych i użycie go pod koniec lipca lub na początku sierpnia może skutkować nadmiernym gromadzeniem azotu mineralnego w główkach kapusty. Mocznik z kolei doskonale nadaje się do dokarmiania dolistnego tego warzywa i może być stosowany jako uzupełnienie nawożenia podstawowego w stężeniu 2–4%. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest sięgnięcie po najnowsze nawozy azotowe będące mieszaniną saletry amonowej lub wapniowej z siarczanem amonu. Zaletą tych nawozów jest zawartość siarki, składnika, którego w naszych glebach zaczyna brakować, a kapusta wykazuje wysokie zapotrzebowanie na siarkę. Dobrym nawozem do nawożenia pogłównego kapusty jest saletra wapniowa. Jest to najszybciej działający nawóz azotowy zawierający dodatkowo łatwo dostępny wapń. Dawki saletry wapniowej nie powinny być zbyt wysokie (30–50 kg N/ha jednorazowo) z powodu ryzyka wymywania mobilnych azotanów. Na gleby lżejsze stosuje się mniejsze dawki. Do nawożenia pogłównego kapusty można również wykorzystać płynny Roztwór Saletrzano Amonowy – RSM.

Zasilanie pod koniec wegetacji

Pod koniec okresu uprawy wzrasta zapotrzebowanie kapusty na potas, który jest gromadzony w główkach. Z tego powodu warto stosować nawozy zawierające ten składnik w dokarmianiu dolistnym w drugiej części sezonu wegetacji.

Dobrym rozwiązaniem w uprawie kapusty może być użycie biostymulatorów, których na rynku oferowana jest liczna grupa. Ich działanie uwidacznia się zwłaszcza w warunkach stresowych, np. gdy jest susza, zasolenie lub zbyt zimno, a z takimi sytuacjami mamy niestety coraz częściej do czynienia.

Ważny odczyn gleby pod kapustę

Regulacja odczynu jest jednym z najważniejszych zabiegów agrotechnicznych odpowiedzialnych za szereg procesów i zjawisk, od których zależy wysokość i jakość plonu. Przede wszystkim przy zbyt niskim lub wysokim pH następuje pogorszenie dostępności i pobierania składników pokarmowych.

Autor: dr inż. Piotr Chohura,
Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Fragment artykułu “Letnie dokarmianie kapust” pochodzi z lipcowego wydania czasopisma “Warzywa” 7/2022. Zapraszamy do prenumeraty. Zakup w naszym sklepie internetowym: www.plantpress.pl lub dzwoniąc pod numer: ☎️ 532-545-424

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Wpisz swoje imię
Wpisz treść komentarza

Polityka Prywatności