Uprawa szpinaku. Jakich błędów nie popełniać?

Uprawa szpinaku najlepiej udaje się w chłodnym i wilgotnym klimacie. Nasiona zaczynają kiełkować już w temperaturze 2–3°C, a optymalna temperatura do wzrostu wynosi 15–18°C. Młode rośliny znoszą duże spadki temperatury, nawet do –7°C. Szpinak ma krótki okres wegetacji.

FOTO:

FOTO:

Rośliny uprawiane do bezpośredniego spożycia (tzw. baby leaf) mają okres wegetacji wynoszący ok. 30–40 dni, a przeznaczone do przetwórstwa (np. na mrożenie) – 40–60 dni. Z tego względu szpinak idealnie nadaje się do uprawy jako przedplon lub poplon, dlatego można go uprawiać w trzech terminach: 

? wiosennym – od połowy marca do połowy kwietnia (na zbiór w końcu maja), 

? jesiennym – od początku do drugiej dekady sierpnia (na zbiór jesienny we wrześniu i październiku), 

? ozimym – w cieplejszych rejonach kraju można próbować uprawy szpinaku zostawianego na zimowanie w polu. Wówczas nasiona wysiewa się w końcu sierpnia i na początku września na zbiór w kwietniu lub maju następnego roku. Termin siewu należy dobrać tak, aby rośliny zdążyły wytworzyć 3–4 liści przed nadejściem mrozów. Przy tej uprawie należy wybierać odmiany wytrzymałe na mróz lub okrywać uprawę włókninami. 

UWAGA: Latem, gdy długość dnia przekracza 14 godzin (szpinak jest rośliną dnia długiego), a także przy braku wody i w zbyt wysokiej temperaturze, rośliny szpinaku przechodzą szybko w fazę generatywną, tworząc pędy kwiatostanowe.  

W przypadku uprawy wiosennej najlepsze dla szpinaku będzie stanowisko słoneczne, z szybko nagrzewającą się glebą. W zmianowaniu szpinak powinien być uprawiany po roślinach głębiej korzeniących się, zostawiających stanowisko wolne od chwastów. Obecnie do uprawy szpinaku nie ma zarejestrowanych żadnych herbicydów, dlatego niezachwaszczone stanowisko będzie podstawą sukcesu w uprawie tego warzywa. Szpinak na tym samym stanowisku powinno się uprawiać nie częściej niż co 3 lata. Niekorzystnym przedplonem będą należące do tej samej rodziny buraki lub płytko korzeniąca się cebula. 

Ostrożnie z nawożeniem 

Nawożenie mineralne powinno być prowadzone na podstawie wyników analizy chemicznej gleby. Zalecane zawartości składników pokarmowych wynoszą: 50 mg N, 50–70 mg P i 175–200 mg K w 1 litrze gleby. Jeśli zachodzi konieczność nawożenia mineralnego, to pełne dawki nawozów mineralnych najlepiej stosować przed siewem, aby uniknąć konieczności nawożenia pogłównego. Ze względu na łatwość kumulowania się azotanów w roślinach, nie powinno się podawać nadmiernych dawek azotu, ponieważ azotany dodatkowo zwiększają zawartość niekorzystnego dla organizmu człowieka kwasu szczawiowego. Do uzupełniania azotu poleca się go stosować w formie siarczanu amonu. Szpinak jest warzywem chlorkolubnym, więc w przypadku potasu lepiej stosować go w formie chlorkowej. Dobrze reaguje też na uzupełnianie zawartości manganu i molibdenu. 

Szpinak wysiewa się bezpośrednio do gruntu. Najlepiej wysiewać go w rzędy co 15–20 cm na głębokość 2–3 cm. Gęstszy siew należy wykonać przy uprawie do bezpośredniego użycia. Zagęszczenie roślin powoduje bardziej pionowe ustawienie rozet liściowych. Dzięki temu liście są mniej narażone na brudzenie się ziemią i łatwiejsze do zbioru maszynowego. Gęsty wysiew uniemożliwia też rozwój chwastów.  

Szpinak jest bardzo wrażliwy na niedobory wody. Wymaga częstego nawadniania praktycznie od kiełkowania aż do fazy intensywnego wzrostu, kiedy wytwarza masę w postaci mięsistych i soczystych liści. Przy niedoborze wody liście są małe, skórzaste i niesmaczne. Zbyt mała ilość wody przyspiesza również strzelanie w pędy kwiatowe.  

Autor: dr Robert Wrzodak, Skierniewice 

Fragment artykuł pochodzi z archiwalnego wydania czasopisma "Warzywa" 5/2019 str. 25-27.

Zapraszamy do prenumeraty jedynego w Polsce czasopisma o tematyce warzywniczej - Link do sklepu internetowego: www.plantpress.pl. Prenumeratę możesz zamówić również telefonicznie: ☎️ +48 600 489 547

FOTO: